Gnarr, bjargaðu TÞM

Ágæti Jón Gnarr,

Nú ertu orðinn borgarstóri. Gott og vel, og gangi þér vel. Ég sé þú ert strax farin að passa ágætlega í rulluna, búin að afhenda viðurkenningar og veiða fyrsta laxinn í Ellliðaánum.

Sem er ágætt.

En þú hefur væntanlega á borðinu hjá þér mál sem er brýnt að leysa. Mál sem þér ætti að renna blóðið til skyldunnar að taka af skarið með og bjarga í snatri.

Það er fjárhags- og húsnæðisvandi Tónlistarþróunarmiðstöðvarinnar.

Leystu málið Herra Borgarstjóri.

Þú hefur níu daga. Það á að bera út og loka sjoppunni núna í júlí ef ekkert verður að gert.

Það má rifja upp í grunninn um hvað málið snýst með því að lesa viðtal við Herra Pollock hér.

Ef ennþá lifir eitthvað af gamla pönkaranum og rokkaranum fyrir innan glansmyndina þá lætur þú það ekki gerast að TÞM verði lokað.

Með kveðju frá Akranesi

Friðrik

Félagi í facebook-hópnum Ekki loka TÞM

ESB: Þættinum hefur borist bréf...

Síðustu tvær bloggfærslur mínar, sem báðar hafa snúist um Evrópusambandsaðildarumsókn Íslands, hafa eitthvað vakið athygli. Sú fyrri skammaðist út í moggann fyrir að samlíkja okkur aðildarumsóknarsinnum við fulltrúa og boðbera aðskilnaðarstefnu hvíta minnihlutans í Suður-Afríku á sínum tíma, og sú seinni beindi kaldhæðnu kastljósi að full stóryrtum (svo ekki sé meira sagt) fullyrðingum andstæðinga aðildar og aðildarumsóknar.

Mismikil ánægja er með þessar færslur eins og gengur. Sú seinni, þessi kaldhæðna, vekur að því er virðist eitthvað sterkari viðbrögð, enda kaldhæðni vandmeðfarið tól, sérstaklega í pólitískri umræðu. Og vart getur maður búist við því í þátttöku í opinberri umræðu, sérstaklega um jafn umdeilt mál og hugsanlega aðild Íslands að ESB, að öllum muni vel líka.

Suma gagnrýni les maður og hlustar á með meiri athygli en aðra, eins og gengur, sérstaklega þegar vinir til vamms segja. Ein slík datt inn á athugasemdakerfinu í morgun sem rétt er að vekja á athygli og lemur þar lyklaborðið góður félagi frá Kaupmannahafnarárum mínum, Kristján Sverrisson. Hann segir:

Sæll Friðrik.

Mér þykir heldur leiðinlegt að sjá að þú ert að falla í sömu gryfjuna og flestir í EU umræðu, þ.e. að hæðast að mótrökum og kalla alla fífl og fávita sem ekki eru sannanlega á einu máli við skoðanabræður sína. Þetta er ekki sú umræða sem þarf.
Ég hef engar verulegar áhyggjur af því hvað verður um Ísland ef svo fer að landið gangi í EU. Á hinn bóginn hef ég heldur ekki fengið séð hvað ætti svo sem að batna við inngönguna og enginn hefur getað skýrt fyrir mér hvernig landið mundi geta spjarað sig ef það stendur utan EU.

Mér dettur ekki í hug að íslensk menning tapist á einu augabragði eða allt tapist í hendur glórulausra vitleysinga í Brussel. Ég trúi því ekki heldur að á Íslandi verði allt í kaldakoli og við töpum eitthvað stórkostlega á því að standa utan EU og halda núverandi yfirráðum yfir landi, auðlindum og efnahagslegum stjórntækjum.

Enginn hugsar út fyrir kassann og reynir að skoða hvaða möguleika Ísland á í stöðunni. Það þarf annars vegar skammtíma-lausnir (sem EU aðild hjálpar engan veginn) og hins vegar langtíma stefnumótun fyrir íslenskt þjóðfélag (og þar getur alveg verið að EU aðild spili hlutverk).

Endalaust skítkast andstæðra fylkinga er fullkomlega gagnslaust. Róum liðið niður og reynum að skilgreina kosti og galla og kynna síðan þjóðinni ítarlega og án upphrópana.

Sumir hengja sig í að EU sé alvont vegna þess að við fáum þá ekki að veiða hval. Er það svo? Aðrir telja EU nauðsynlegt vegna þess að þá höfum við svo mikil áhrif á fiskveiðstefnu sambandsins. Er það svo? EU stuðli að öruggari efnahagsstjórn. Er það svo? EU drepi íslenskan landbúnað. Er það svo? Ísland utan EU verði einangrað og áhrifalaust á alþjóðavettvangi og í viðskiptum. Er það virkilega svo?

Spurningamerkin eru mörg en sleggjudómar og fullyrðingar án rökstuðnings eru því miður fleiri. Ég lýsi eftir vandaðri röksemdafærslu og yfirvegaðri umræðu.

Bestu kveðjur.

Kristján

Við þessum athugasemdum var mér að sjálfsögðu ljúft og skylt að bregðast:

Ágæti Kristján,

Gott að heyra frá þér, en leitt þykir mér að þú teljir mig vera fallinn í gryfju skotgrafahernaðar. Ég veit ekki til þess að ég hafi kallað nokkurn mann fífl og fávita, ekki einu sinni þá sem eru á móti aðild að ESB. Þvert á móti hef ég endurtekið kallað eftir því að umræðan fari fram á vitrænni grunni en einhverra sleggjudóma, þjóðernisofstækis eða halelúja trúboðs.

Um þetta finnur þú t.d. fjölmörg dæmi í mínum fyrri bloggskrifum. Ég hins vegar fer ekki ofan af þeirri skoðan minni að því miður eru það mun frekar andstæðingar aðildar sem halda umræðunni í gíslingu klósettmálfars með hræðsluáróðri, ósannindum og dylgjum um föðulandssvik. Ég hef a.m.k. ekki séð þess mörg dæmi að þeir sem eru hlynntir aðildarumræðum tali um andstæðinga aðildar sem föðulandssvikara, Quislinga, andans trúða og, já, fífl og fávita. Gallinn við umræðuna, og minn pistill er dæmi um það, er að mestur tími okkar sem hlynnt erum aðildarviðræðum fer um of í að einblína á fullyrðingar andstæðinga aðildar en að útskýra hvað við teljum áunnið með að fara í þessa vegferð. Það er eitthvað sem þarf að bæta úr, en endurspeglar líka þá staðreynd að í augnablikinu að minnsta kosti eru það frekar andstæðingar aðildar og aðildarviðræðna sem hafa frumkvæðið og leiða umræðuna.

Ég er þar fyrir utan fyrst og fremst hlynntur aðildarumsókn og aðildarviðræðum. Endanleg afstaða mín til aðildar mun fyrst og fremst ráðast af því hver niðurstaða samninga verður.

Í þokkabót tel ég að framtíð Íslands sé ekki að veði eins og hún leggur sig. Ég trúi því að Íslandi muni farnast vel hvort heldur sem er innan eða utan ESB. Aðild hins vegar tel ég hafa í heildina fleiri kosti en galla.

Aðild mun hins vegar ekki breyta því að land vort og þjóð verða fyrst og fremst sinnar eigin gæfu smiðir.

Kannski er mér helst fyrirmunað að skilja af hverju tiltölulega leiðinlegt batterí eins og Evrópusambandið er, vekur svona heitar tilfinningar. Þetta er fyrst og fremst praktískt milliríkjasamstarf sem snýst um að efla verslun og viðskipti og hagnýtt og friðsamlegt samstarf nágrannaþjóða í millum.

Vissulega hafa verið gerðar tilraunir til þess að umpakka Evrópu"samrunanum" í eitthvað annað og meira en hann er, en þær tilraunir hafa nú flestar runnið út í sandinn, enda snúist frekar um umbúðir er innihald. Á endanum hefur Evrópusamstarfið snúist um praktíska hluti, samþættingu þjóðarhagsmuna og þá jafnvægislist sem þarf til að stórar og smáar þjóðir fái þrifist saman án þess að troða hvorum öðrum um of um tær.

Verði aðild Íslands að veruleika mun hún ekki valda þeim straumhvörfum sem æstustu andstæðingar né stuðningsmenn aðildar sjá fyrir, enda er það svo að aðild að ESB snýst fyrst og fremst um lítt spennandi hluti er snúa að tiltölulega þurrum efnahagsmálum eins og markaðsaðgangi fyrir vörur og þjónustu, peninga- og gjaldmiðilsmálum, samþættingu reglugerða og þess háttar.

Kveðja til Köben

Friðrik

Við þetta er því að bæta að þá tel ég kostina fleiri en gallana við aðild að ESB m.v. þær forsendur sem ég hef sem byggja á því að hafa skoðað ESB nokkuð vel frá ýmsum hliðum og á þeirri staðreynd að reynsla Íslands af fjölhliða alþjóða samstarfi innan alþjóðastofnanna hefur undantekningalaust verið þannig að það hefur verið betra fyrir okkar hagsmuni að taka í því fullan þátt en að standa fyrir utan. Lesa má m.a. hér rök mín fyrir aðild og aðildarumsókn.

En ég mun án efa aftur beita fyrir mig kaldhæðni í þessu debatti sem og öðrum, þó ég muni reyna að komast hjá því, nú sem fyrr, að kalla þá sem ekki eru mér sammála "fífl og fávita"!

Gleðilega þjóðhátíð.

ESB segi nei

Ég er ekki viss um að þetta lið hjá ESB geri sér grein fyrir hvurslags mistök það er að fara að gera með því að hefja aðildarviðræður við Ísland.

Ég meina nóg er nú á þetta samband lagt nú á meðan átt er við efnahagskrísur og annan óskunda.

Því af tíðindum á Íslandi að dæma eru hörmungarnar bara rétt að byrja, þ.e. ef aðildarviðræður hefjast við Ísland.

Fyrst ber að telja að þau 27 aðildarríki sambandsins sem þar eru fyrir munu umsvifalaust tapa öllum sérkennum sínum og sjálfstæði. Ríki, sem eru í dag jafn fjölbreytt í menningu, stjórnarháttum og lífstíl og Svíþjóð, Austurríki, Portúgal, Bretland, Lúxemborg og Slóvakía, munu á einni nóttu umbreytast í grá og stöðluð leiðindalönd þar sem allir og allt er eins samkvæmt staðli andlitslausra skriffinna í Brussel.

Einnig mun það gerast að hið núverandi Evrópusamband mun á svipstundu breytast í "stórríki" og núverandi aðildarlönd breytast í áhrifalaus fylki, með littla sjálfstjórn og littla von. Á sama tíma mun reyndar þetta stórríki liðast í sundur vegna innri átaka, ósamstæðrar stefnumörkunar, t.a.m. í efnahagsmálum, og evran, hin sameiginlega mynt, hverfa af yfirborði jarðar.

Augljós viðbótarafleiðing af aðild Íslands verður jafnframt aukið áhrifaleysi smærri ríkja innan sambandsins og aukin áhrif þeirra stærri. Aðild Íslands mun auk þess hafa veruleg áhrif á stöðu allra ríkjanna innan Sameinuðu þjóðanna, en þar munu raddir þeirra að mestu þagna. Aðildarríki ESB myndu að auki tapa miklu af því sjálfsforræði sem þau nú hafa yfir eigin auðlindum, allt vegna aðildar Íslands.

Við aðild Íslands mun miðstýring innan ESB einnig stóraukast og fyrirsjáanlegt að fram mun fara "...sívaxandi valdasamþjöppun í miðstýrðum stofnunum ESB sem að litlu leyti lúta eftirlitsvaldi kjósenda...". Fjarlægð embættismannakerfis ESB frá hinum almenna ESB borgara mun einnig stóraukast og skilningsleysi embættismanna ESB að sama skapi á högum og háttum einstakra aðildarríkja sömuleiðis. Hugsanlega mun almennt tillitsleysi stóraukast um alla álfuna. Biðraðamenning mun almennt leggjast af og um alla Evrópu munu Evrópubúar framvegis leggja bílum sínum upp á gangstétt fyrir framan dyr þeirrar verslunar eða stofnunar sem þeir eiga erindi við hverju sinni.

Almennt atvinnuleysi upp á a.m.k. 20 prósent mun einnig hellast yfir alla álfuna. Slíkt atvinnuleysi, sem hingað til ekkert ríki ESB hefur þurft að þola, en Spánn hefur komist næst (18%), verður við aðild Íslands landlægt. Gott ef ekki fyrirskipað af embættismönnum í Brussel. Það verða jú allir að marsera í takt í öllu, alltaf, við aðild Íslands! Slæmar afleiðingar af þessu yrðu svo frekar magnaðar af hinni sameiginlegu mynt sem allt um lykur, þrátt fyrir yfirvofandi upplausn hennar.

Við aðild Íslands aukast einnig verulega líkur á að ESB taki yfir allar auðlindir innan ríkja sambandsins. Núverandi reglur um "hlutfallslegan stöðugleika" og almennt virðing fyrir eignarrétti og þjóðarhagsmunum mun hverfa sem dögg fyrir sólu. Tillitsleysið verður algert.

Einnig munu þjóðirnar allar sem ein tapa yfirráðum yfir lífi og limum borgara sinna og Brusselveldið mun hefja stórkostlega hernaðaruppbyggingu og herkvaðningu saklausra íbúa ESB-ríkjanna. Já, sameiginleg öryggis- og varnarstefna sem þjóðirnar taka nú þátt í eftir efnum, aðstæðum og áhuga verður við aðild Íslands skylduverk án undantekninga.

Auk þess er rétt að halda því til haga að "erlendir aðilar" munu um alla Evrópu eignast allt og allur virðisauki innan sambandsins flytjast eitthvað annað.

Og já, rétt er einnig að hafa í huga að við aðild Íslands mun afstaða ESB til landbúnaðar gerbreytast og verður hann lagður af eins og hann leggur sig. Hin ríka hefð ESB að styðja við og sýna landbúnaði aðildarríkjanna sérstaka tillitssemi verður lögð af við aðild Íslands.

Mikil er ábyrgð þín, Ísland, og ykkar Evrópuríkja ef þið samþykkið að hefja aðildarviðræður.

(PS. Ef þið trúið mér ekki má fræðast betur á vefjum Heimssýnar, sérstaklega hér, og Evrópuvaktarinnar.)

ESB og Apartheid

Já, það er óhætt að segja að aðildarumsókn Íslands að ESB sé í mikilli deiglu. Allt stefnir í að leiðtogafundur sambandsins muni samþykkja að hefja aðildarviðræður við Ísland á reglubundnum fundi sínum næstkomandi fimmtudag.

Á sama tíma er borin fram tillaga á Alþingi um að aðildarumsóknin verði dregin til baka og endurspeglar sú tillaga hið mikla önuglyndi þeirra sem leggjast gegn hugsanlegri aðild Íslands hvað sem það kostar. Óttast þeir mest að með tíð og tíma komi til með að liggja fyrir aðildarsamningur sem þjóðin geti rætt og skoðað gleraugnalaust.

Það hefur löngum verið helsta vopn þeirra sem leggjast gegn þessum aðildarviðræðum að ástríða þeirra, hversu vanstillt sem hún er, ber ákveðin sannfæringarmátt. Rétt eins og í sögunum um Ástrík er erfitt að færa rök gegn viðvarandi ótta um að himnarnir séu um það bil að hrynja ofan á hausinn á okkur. Á tímum Ástríks vantaði vísindin og valmöguleikinn að senda t.d. upp loftbelg til þess að safna upplýsingum um himininn þ.a. hægt væri að hrekkja með vísindalegum rökum óttann um himinhrunið, rétt eins og aðildarsamningur myndi veita Evrópuumræðunni raunverulegan grundvöll til að byggja á, í stað hindurvitna eins og andstæðingar aðildar grípa nú til.

En eftir því sem geðvonskan eykst hjá andstæðingum aðildar verða meðölin óvandaðri og ósmekklegri. Aðildar- og umsóknarsinnum er nú grímulaust legið á hálsi að vera óíslenskir, óþjóðlegir, óalandi og óferjandi.

Og nú skal skrefið stigið til fulls í uppnefningunum eins og sjá má í leiðara Morgunblaðsins í morgun undir yfirskriftinni "Vendipunktur" þar sem fagnað er fyrrnefndri framlagðri þingsályktunartillögu um að aðildarumsóknin verði dregin til baka, en þar segir m.a.:

"Samfylkingin er komin með ömurlega stöðu í málinu og gegnir líku hlutverki og hvíti minnihlutinn í Suður-Afríku sinnti í baráttu sinni gegn lýðræðinu á móti miklum meirihluta þjóðar sinnar, þótt að öðru leyti sé ekki saman að jafna."

Nú skulum við horfa fram hjá því að sá sem hér heldur á penna beini orðum sínum að Samfylkingunni. Þetta hlýtur að eiga við alla þá sem hlynntir eru aðildarumsókn Ísland að ESB. Og við erum, að mati ritstjóra Morgunblaðsins, eins og hvíti kúgunarminnihlutinn í Suður Afríku, "...þótt að öðru leyti sé ekki saman að jafna."

Já, við erum svona lið sem hneppir fólk í fangelsi, lokar það í gettóum, handtökum án dóms og laga og virðumst raðhandtaka andstæðinga aðildarumsóknar Íslands að ESB. Á götuhornum gerum við hróp að andstæðingum aðildar og leyfum þeim ekki ekki að fara með okkur hinum í strætó, "...þótt að öðru leyti sé ekki saman að jafna."

Við aðildarsinnar erum sem sagt andlýðræðislegt skítapakk, rétt eins og hvíti minnilhlutinn í Suður Afríku var, "...þótt að öðru leyti sé ekki saman að jafna."

Og þá væntanlega alveg eins og nasistar í Þýskalandi á sínum tíma, eða rauðu khmerarnir, nú eða talibanar í Afganistan, hvað varðar okkar andlýðræðislegu hætti, "...þótt að öðru leyti sé ekki saman að jafna."

Á hvaða plan er umræðan komin?

Fyrir utan að þessi and-lýðræðislegu rök falla augljóslega um sjálf sig þegar ljóst er að engin verður aðildin að ESB án undangenginnar þjóðaratkvæðagreiðslu um málið.

Ef út í það er farið þá eru það verstu and-lýðræðissinnarnir þeir sem stöðugt vilja koma í veg fyrir aðildarviðræður og koma þannig í veg fyrir að þjóðin geti tekið afstöðu til aðildar á grunni staðreynda og fyrirliggjandi aðildarsamnings.

Reyndar er kannski ágætt að þessi þingsályktunartillaga um afturköllun aðildarumsóknar sé lögð fram því nú skal manninn reyna. Samkvæmt fréttum morgunsins virðast bæði formaður Sjálfstæðisflokksins og formaður Framsóknarflokksins því hlynntir að tillagan nái fram að ganga og lýðræðisframganga málsins verði stöðvuð. Þar fer annar formaðurinn fram gegn betri vitund og hinn gegn samþykktri stefnu flokks síns.

Er skelfilegt að horfa upp á að leiðtogum tveggja flokka sé fjarstýrt af fyrrum formanni Sjálfstæðisflokksins og núverandi ritstjóra Morgunblaðsins með jafn grímulausum hætti. Annar hlýðir boðvaldinu beint á meðan hinum er fjarstýrt í gegnum frændgarð í kaupfélagsstjórastarfi. Skiptir þá engu að þar er um að ræða hrunmeistara af verstu sort.

En, það er víst allt leyfilegt þegar stöðva þarf þetta aðskilnaðarstefnupakk sem vill halda til streitu aðildarumsókn Íslands að ESB. Kannski næsta tillaga ritstjóra Morgunblaðsins verði að merkja þetta ESB lið með gulri Evrópustjörnu, svo heiðvirt fólk geti varast að umgangast slíkan skríl. Eða nei, það væri kannski ósmekklegt, svona út af hugsanlega óheppilegum sögulegum tilvísunum, "...þótt að öðru leyti sé ekki saman að jafna."

Stærsta bankafrétt helgarinnar

Svar efnahags- og viðskiptaráðherra við fyrirspurn Einar Kr. Guðfinnssonar um stærstu eigendur Íslandsbanka og Arionbanka var lagt fram á þingi í gær og má sjá í heild sinni í þessu skjali.

Ekki er annað að sjá af svari ráðherrans að svo sé sem marga grunaði að það á í reynd engin þessa banka, þrátt fyrir fullyrðingar um annað.

Enda stendur skýrum stöfum í svari ráðherrans að:

"Meðan á slitameðferð stendur eru kröfuhafar ekki eigendur Arion banka frekar en annara eigna Kaupþings. Það hvort kröfuhafar eignist Arion banka á einhverjum tímapunkti veltur á því hvernig lokum slitameðferðar verður háttað. Aðkoma kröfuhafa að Arion banka í dag er því engin."

Hvernig þetta stemmir við fréttatilkynningu fjármálaráðuneytisins frá því fyrsta desember síðastliðinn þar sem segir beinum orðum að "Kröfuhafar Kaupþings eignast 87% í Arion banka" er svo annað mál.

Svar ráðherrans er annars einkar athyglivert aflestrar enda koma þar fram hverjir eru 50 stærstu kröfuhafar í þrotabú beggja banka, með fyrirvörum þó. Það er vonandi að viðskiptagreinendur helstu fréttamiðla muni finna sér tíma frá HM í fótbolta í dag til að greina svar ráðherrans í hörgul.

Ónýt pólitísk vörumerki?

Maður veltir því fyrir sér hvort "vörumerki" hefðbundnu stjórnmálaflokkana séu ónýt eftir hrunið.

Þegar við bætist að engin flokkanna er sérlega innbyrðis samstilltur um stefnumál er heldur ekki von á góðu.

Allir eru flokkarnir mismikið klofnir eftir fylkingum sem stundum virðast eiga lítt annað sameiginlegt en bókstafinn sem það krossar við.

Og þá má velta fyrir sér hvaða fylkingu er raunverulega verið að kjósa.

En flokkakerfið er lífseigt. Samfylking og Vg eru lítið annað en tilbrigð við stef forvera sinna, Alþýðuflokkinn og Alþýðubandalagið. Mikið vildi ég þó að Samfylkingin væri líkari Alþýðuflokknum gamla, svei mér þá.

Hver er ástæða þessarar þrautsegju? Eflaust eru margar skýringar og m.a. sú að þeir eru jú með uppbyggingu út um allt land. Eru ráðsett fyrirtæki með ferla og fólk til að styðja við ríkjandi kerfi. Flokkarnir eru kók og pepsí pólitíkurinnar. Sól og spur kóla geta verið ágæt í smá tíma, en hafa ekkert í langhlaup móti risunum.

Kjördæmakerfið sem slíkt styður síðan við valdeinokun hefðbundnu flokkanna. Pólitísk endurnýjun væri án efa auðveldari ef landið væri eitt kjördæmi.

Meira lýðræði með minna lýðræði

Besti flokkurinn er ólýðræðislegasta framboðið í Reykjavík.

Hjá þeim "flokki" fór ekki fram prófkjör, forval eða fundur til að setja saman lista.

Ekkert "lýðræðislegt" ferli til að setja saman "lýðræðislega" valin lista.

Nei, nokkrir félagar tóku sig saman og ákváðu að fara í framboð.

Bjuggu til lista með bestu vinum sínum og nokkrum viðbótar kunningjum.

Lögðu af stað í leiðangur til að gera grín að öllu ruglinu.

Og bjuggu óvart til alvöru lýðræðislegan valkost fyrir kjósendur sem bersýnilega eru að stórum hluta búnir að fá upp í kok af flokkunum með sína "lýðræðislega" völdu lista.

Með frambjóðendur sem margir hverjir eru orðnir hraðsoðnir í eitthvert pólitískt mót "ídeal-kandídatsins" – svona eftir því hvaða flokki þeir tilheyra.

Umvafðir "faglegum" frösum sem fyrir löngu hafa tapað allri merkingu. "Björgum mannslífum, sköpum atvinnu og verum góð við börnin!"

Þá er hressandi að fá valkost um framboð sem hefur sterkar meiningar, jafnvel þó það meini þær ekki!

Fyrirmynd Gnarrs?

Uppgangur Besta flokksins minnir mig pínulítið á plottið í kvikmyndinni Brewster's millions með Richard Pryor og John Candy frá því 1985.

Brewster þessi varð óvænt einkaerfingi fjarskylds frænda sem var moldríkur. Skilyrði arfsins var hins vegar það að Brewster varð að eyða 30 milljón dollurum á 30 dögum, og ef það tækist, myndi hann erfa 300 milljón dollara.

Eitt af því sem hann gerði til þess að eyða þessum peningum var að fara í framboð gegn ríkjandi öflum undir slagorðinu "None of the above" og sópaði til sín fylgi. Þar sem þetta var nú bara bíómynd þá meinti Brewster víst "None of the above" slagorðið bókstaflega og vildi s.s. að kjósendur höfnuðu öllum frambjóðendum, honum sjálfum þar með. Hélt að mig minnir hjartnæma ræðu á hafnaboltavelli undir lok myndarinnar.

Munurinn á Besta og Brewster er hins vegar að engar 300 dollara millur bíða Besta, og Besti ætlar bersýnilega að klára dæmið.

Og svei mér þá, er þó ekki skárra að borgin og þjóðin upplifi sig sem statista í Richard Pryor mynd, eftir að hafa verið höfð að fífli í íslensku útgáfunni af Wall Street?

Mæli með myndinni, en veit ekki hvort hún finnst á myndbandaleigum bæjarins. Var Laugarásvídeó búið að opna aftur?

Stór-bandalag í Reykjavík?

Rétt rúm vika er til sveitastjórnarkosninga og samkvæmt skoðanakönnunum er núverandi meirihluti Reykjavík fallinn. Ekki virðist hins vegar kostur á vinstri meirihluta í borginni þar sem samkvæmt sömu skoðanakönnunum er uppgangur Besta Flokksins búin að setja hefðbundna valdamunsturskosti (nýyrði?) í algert uppnám.

Nú er að sjálfsögðu ómögulegt að sjá fyrir hver niðurstaðan verður á kjördag, en ef niðurstöður kosninga í Reykjavík verða þannig að hinir hefðbundnu kostir verða ekki til staðar, hvað verður þá til ráða?

Eflaust hugsa margir á vinstri kantinum að Besti flokkurinn sé í reynd eins konar vinstra framboð og því ætti að vera bæði rökrétt og væntanlega auðsótt að mynda nýjan vinstri meirihluta í borgarstjórn.

Pólitískt er hins vegar engin hagur af því fyrir neinn fjórflokkanna að hleypa Besta flokknum að í meirihlutasamstarfi.

Langtíma árangur framboðs eins og Besta flokksins er háð tvennu, annars vegar að ná þokkalegri kosningu og hins vegar að komast í meirihlutasamstarf.

Án þess að komast í meirihlutasamstarf eru líklegust örlög Besta að veslast upp og fjara út.

Framboð Besta flokksins gæti því orðið hvatinn að því að næsti meirihluti í Reykjavík verði samstarf Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar.

Það gæti svo aftur orðið undanfari endunýjaðs samstarfs flokkanna á sviði landsmálanna.

Og þar með er kannski komin skýring á því fyrir Staksteina Morgunblaðsins af hverju Sjálfstæðisflokkurinn hefur ekki farið fram á það á þingi að aðildarumsókn að ESB verði dregin til baka. Dyrum endurnýjaðs samstarfs Samfylkingar og Sjálfstæðisflokksins í stjórn landsmála er haldið opnum á meðan.

Banka-Detox

Samkvæmt skilanefnd Glitnis "hreinsuðu" aðaleigendur og stjórnendur bankans hann innan frá.

Einskonar banka-detox.

Ekki eru lýsingarnar fallegar.

En er þetta bara byrjunin? Var þetta ekki hið almenna viðskiptamódel á Íslandi?

Hvað með hina bankana?

Hvað með mörg áður stæðileg fyrirtæki íslensk sem nú eru rústir einar, skuldsett upp í rjáfur?

Voru þau ekki líka "hreinsuð" innan frá?

Flugleiðir? Eimskip? Sjóvá? Olíufélögin? Bílaumboðin? Öll fórnarlömb viðskipta-detox?

Ef það sem gerðist hjá Glitni var "kriminelt" hvað þá með allt hitt?

Það má velta því fyrir sér hvort ekki sé ráð í tíma tekið að girða af eitthvað af nýjum og tómum hverfum á höfuðborgarsvæðinu og gera að allsherjar fanganýlendu...!