Grein Bjarna Benediktssonar og Illuga Gunnarssonar í Morgunblaðinu í gær var um margt ágæt. Helst til löng, og var hún að mínu mati í raun tvær greinar skellt saman í eina. Annars vegar um núverandi ástand á fjármálamarkaði og viðbrögð við því og hins vegar um hlutverk og aðferðafræði Seðlabankans.
Hvað fyrri hlutan varðar má segja að hann hafi boðað nokkur tímamót. Í fyrsta lagi lýstu þingmennirnir því yfir að “Umræðan um stöðu Íslands gagnvart ESB, um stöðu gjaldmiðilsins og aðra þætti er snerta íslenskt viðskiptaumhverfi verða ráðandi í stjórnmálaumræðu þjóðarinnar á næstu misserum og árum.” Undir lok greinarinnar ítreka þeir andstöðu Sjálfstæðisflokksins við aðild, en það er gert með hinum hefðbundna fyrirfara að sú andstaða gildi “...eins og sakir standa” og leggja áherslu á að umræðan verði “...að mótast af íslenskum hagsmunum.”
Tillögur þeirra um viðbrögð við núverandi ástandi á markaði eru að því að mér sýnist í sjö liðum:
1 – Lækkun skatta á fyrirtæki í 12%
2 – Efla fjármálaeftirlitið
3 – Setning laga um sérvarin skuldabréf
4 – Umbreyting íbúðalánasjóðs
5 – Framfylgja hugmyndum úr skýrslu Sigurðar Einarssonar et al. um Ísland sem alþjóðlega fjármálamiðstöð
6 – Stofna rannsóknarmiðstöð í efnahags- og fjármálafræðum
7 – Aukin og bætt upplýsingagjöf til erlendra fjölmiðla og greiningaraðila
Allar eru þessar hugmyndir góðra gjalda verðar. Umbreyting íbúðalánasjóðs er hins vegar sú hugmynd sem á eftir að mæta mestri andstöðu. Sú tvískipting opinberrar aðkomu að íbúðalánamarkaði, þ.e. annars vegar markaðsaðkomu og hins vegar félagslegt hlutverk er ekki ný af nálinni. Má til að mynda minna á frumvarp Borgaraflokksins um húsnæðislánastofnanir og húsbanka frá því 1987 og lagt var fram af Júlíusi Sólnes og Guðmundi Ágústssyni.
Frekari lækkun fyrirtækjaskatta umfram það sem ríkisstjórnin hefur þegar tilkynnt mun ennfremur ekki hljóta mikla náð í augum almennings ef ekki kemur til markviss áætlun um minni skattbyrði þess hins sama almennings. Ítrekaðar röksemdafærslur fyrir því að skattalækkanir á fyrirtæki séu af hinu góða á meðan að skattalækkanir sem koma beint við pyngju almennings séu af hinu verra, og þá sérstaklega að slíkar skattalækkanir séu þensluhvetjandi, eru einfaldlega ekki trúverðugar í augum hins sama vaxta- og skuldapínda almennings.
Um seðlabankahluta greinar þeirra mun ég eflaust fjalla síðar.
miðvikudagur, 27. febrúar 2008
sunnudagur, 24. febrúar 2008
Hayseed Dixie
Mikið er viðeigandi að ljúka þessari loka-Eurovision-forkeppnishelgi með því að fara með börnunum (þeim sem geta vakað lengur frameftir!) á Hayseed Dixie tónleika á Nasa.
Er búin að vera aðdáandi í nokkur ár og varð þeirrar gæfu aðnjótandi að sjá þá á sviði í Loppen í Kristaníu í kóngsins Köben fyrir tæpum tveimur árum.
Tær snilld!!!
Er búin að vera aðdáandi í nokkur ár og varð þeirrar gæfu aðnjótandi að sjá þá á sviði í Loppen í Kristaníu í kóngsins Köben fyrir tæpum tveimur árum.
Tær snilld!!!
fimmtudagur, 21. febrúar 2008
Fatapóker
Sjálfseyðingarhvöt félaga minna í Framsóknarflokknum virðast engin takmörk sett. Nær væri að halda að einstakir flokksfélagar væru komnir í samkeppni við borgarstjórnarflokk Sjálfstæðisflokksins í aulahætti.
Varla er flokkurinn búin að jafna sig á hnífasetta- og fatapeningafíflagangi en að hinn annars geðþekki þingmaður flokksins í norð-austur kjördæmi, Birkir Jón Jónsson, ákveður að stofna til einhverskonar borgarlegra mótmæla með því að taka þátt í pókermóti.
Vissulega getur margt verið til í röksemdum Birkis fyrir því að póker sé mismunað m.v. bridge og bann á fjárhættuspilum séu úrelt. En þetta er ekki aðferðafræðin. Skárra hefði þá verið að fá einhverja félaga sína með sér í að skipuleggja pókermót í þágu góðs málefnis, en nei, frekar skal plebbast.
Og átján þúsund kallinn í plús, er hann ekki skattskyldur? Í gvöðanna bænum ekki klikka á því smáatriði til viðbótar.
Varla er flokkurinn búin að jafna sig á hnífasetta- og fatapeningafíflagangi en að hinn annars geðþekki þingmaður flokksins í norð-austur kjördæmi, Birkir Jón Jónsson, ákveður að stofna til einhverskonar borgarlegra mótmæla með því að taka þátt í pókermóti.
Vissulega getur margt verið til í röksemdum Birkis fyrir því að póker sé mismunað m.v. bridge og bann á fjárhættuspilum séu úrelt. En þetta er ekki aðferðafræðin. Skárra hefði þá verið að fá einhverja félaga sína með sér í að skipuleggja pókermót í þágu góðs málefnis, en nei, frekar skal plebbast.
Og átján þúsund kallinn í plús, er hann ekki skattskyldur? Í gvöðanna bænum ekki klikka á því smáatriði til viðbótar.
mánudagur, 18. febrúar 2008
Boutique sjávarútvegur o.fl.
Minn ágæti vinur Þórarinn Stefánsson eðalkrati (með framsóknarhjarta) á það til að blogga. Hann kynnti í dag konseptið Boutique sjávarútvegur sem gæti orðið "the next big thing!"
Athyglisverðar vangaveltur.
Athyglisverðar vangaveltur.
sunnudagur, 17. febrúar 2008
Leiðari Fréttablaðsins
Full ástæða er til að vekja athygli á ágætum leiðara Þorsteins Pálssonar í Fréttablaðinu í dag. Þorsteinn, sem fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokksins og forsætisráðherra, er án efa sá úr pólitískri elítu Sjálfstæðisflokksins sem lengst hefur gengið í því að lýsa yfir stuðningi við aðild Íslands að ESB.
Í flestu er hægt að taka undir þær athugasemdir sem settar eru fram í leiðaranum. Í honum leynist hins vegar ein hugsanavilla sem vert er að leiðrétta, en í annarri málsgrein segir m.a. að það sé "... ljóst að Ísland uppfyllir ekki aðildarskilyrðin [að ESB] við svo búið."
Þetta er ekki rétt. Ísland uppfyllir nú þegar öll aðildarskilyrði að ESB, eins og sjá má hér.
Líklega hefur ritstjóranum hins vegar orðið eilítill fingraskortur á lyklaborðinu og hann haft í huga upptökuskilyrði evrunnar, en þau má sjá hér.
Athyglisvert er þar að þau fjögur skilyrði sem þar eru upptalinn snúa að verðlagsþróun, ríkisfjármálum, gengisþróun og langtíma vaxtaþróun. Í þessu samhengi er rétt að hafa í huga að þegar litið er til verðlagsþróunar er ekki átt við hina sér íslensku verðbólgumælingu, heldur samræmdrar verðbólgumælingar á ESB svæðinu, þ.e. þeirrar mælingar sem kemur fram í samræmdu EES vísitölunni þar sem Ísland hefur verið innan skekkjumarka á undanförnum árum.
Í ljósi þessa þyrfti því ekki að líða langur tími frá því að aðild Íslands að ESB gengi í gildi þar til að hægt væri að taka upp evru.
En fyrst þarf að taka afstöðu til aðildar.
Í flestu er hægt að taka undir þær athugasemdir sem settar eru fram í leiðaranum. Í honum leynist hins vegar ein hugsanavilla sem vert er að leiðrétta, en í annarri málsgrein segir m.a. að það sé "... ljóst að Ísland uppfyllir ekki aðildarskilyrðin [að ESB] við svo búið."
Þetta er ekki rétt. Ísland uppfyllir nú þegar öll aðildarskilyrði að ESB, eins og sjá má hér.
Líklega hefur ritstjóranum hins vegar orðið eilítill fingraskortur á lyklaborðinu og hann haft í huga upptökuskilyrði evrunnar, en þau má sjá hér.
Athyglisvert er þar að þau fjögur skilyrði sem þar eru upptalinn snúa að verðlagsþróun, ríkisfjármálum, gengisþróun og langtíma vaxtaþróun. Í þessu samhengi er rétt að hafa í huga að þegar litið er til verðlagsþróunar er ekki átt við hina sér íslensku verðbólgumælingu, heldur samræmdrar verðbólgumælingar á ESB svæðinu, þ.e. þeirrar mælingar sem kemur fram í samræmdu EES vísitölunni þar sem Ísland hefur verið innan skekkjumarka á undanförnum árum.
Í ljósi þessa þyrfti því ekki að líða langur tími frá því að aðild Íslands að ESB gengi í gildi þar til að hægt væri að taka upp evru.
En fyrst þarf að taka afstöðu til aðildar.
miðvikudagur, 13. febrúar 2008
Beagle er bestur!
Þegar maður hefur verið meira og minna kjaftstopp yfir pólitískum fréttum undanfarinna vikna er það ljúft að fá svona tíðindi til að gleðja sig, en Beagle hundur var í fyrsta sinn valinn bestur hundur sýningarinnar (Best in show) á Westminster hundasýningunni í Bandaríkjunum. Sjálfur á ég tvo Beagle hunda, annan frá Bandaríkjunum og hinn frá Danmörku og hef löngum verið sannfærður um að hér fari bestu voffar í heimi! Á myndinni hér að ofan má sjá Uno, þann sem sigraði. Hér fyrir neðan, ykkur til ánægju og yndisauka má sjá mína tvo, þá Begga og Bróa, í vænni afslöppun á góðum degi.
laugardagur, 26. janúar 2008
Tímatakmörkun á embættisveitingum
Fyrir nokkrum árum ritaði ég lítin pistil fyrir þáverandi vefrit framsóknarmanna, timinn.is, um tímatakmörkun æðstu embættismanna. Í þeim pistli velti ég því fyrir mér af hverju einungis embætti umboðsmanns barna (að því er ég best veit) er bundið að lögum þeirri tímatakmörkun að ekki má endurskipa nema einu sinni, nema sérstaklega standi á. Fyrsta skipun er til fimm ára, þ.a. samtals getur umboðsmaður barna setið lengst í tíu ár.
Í pistlinum setti ég m.a. fram eftirfarandi:
Þetta fyrirkomulag varðandi ráðningu og skipan umboðsmann barna er, að því undirritaður best veit, einstakt í íslenskri stjórnsýslu. Umboðsmaður barna er því líklega eina embættið sem sætir slíkri tímatakmörkun. Í athugasemdum við frumvarp til laga um umboðsmann barna sem lagt var fram á 117. löggjafarþingi (veturinn 1993-94) er sagt eftirfarandi um þessa tímatakmörkun:
“Með því að tímabinda skipunartíma er verið að reyna að tryggja að sami einstaklingur gegni starfinu ekki í of langan tíma. Heppilegt er talið að sami einstaklingur gegni embættinu að jafnaði ekki lengur en 10 ár eða tvö skipunartímabil. Embætti umboðsmanns barna kemur til með að mótast af þeim embættismanni sem gegnir því hverju sinni. Þannig má búast við að áherslur í starfi verði mismunandi eftir því hver gegnir því á hverjum tíma og verður að telja það af hinu góða.”
Allt hljómar þetta gott og blessað og mjög skynsamlegt. Sem vekur upp hina augljósu spurningu, af hverju sæta önnur æðstu embætti stjórnsýslunnar ekki sömu takmörkunum? Af hverju gildir t.d. ekki sama tímatakmörkun á embætti ríkisskattstjóra, ríkislögreglustjóra, seðlabankastjóra, ríkislögmann, veiðimálastjóra, yfirdýralækni, forstjóra Landhelgisgæslunnar, forstjóra Hafrannsóknarstofnunnar, hæstarréttardómara, biskup Íslands, ríkissáttasemjara, forstjóra Tryggingastofnunnar, embætti landlæknis, ferðamálastjóra, Byggðastofnun, Iðntæknistofnun, Orkustofnun, Fjármálaeftirlitið, Nýsköpunarsjóð, Landmælingar og Veðurstofu Íslands, svo nokkur dæmi séu tekin?
Á það ekki við um flest, ef ekki öll þessi æðstu embætti og stöður að þau “mótast af þeim embættismanni sem gegnir því hverju sinni”? Mætti ekki því að sama skapi og með sömu rökum segja að sambærileg tímatakmörkun og er á embætti umboðsmanns barna á önnur æðstu embætti og stöður yrði “af hinu góða”? Einkum í ljósi þess að hið sama hlýtur að eiga við um þessi embætti og stöður “að áherslur í starfi verði mismunandi eftir því hver gegnir því á hverjum tíma.”
--------------------------
M.a. í ljósi atburða undangenginna vikna má velta því fyrir sér hvort ekki myndi verða meiri sátt um skipanir í embætti af þessu tagi ef þau væru bundin sambærilegum tímatakmörkum að lögum og embætti umboðsmanns barna.
Í pistlinum setti ég m.a. fram eftirfarandi:
Þetta fyrirkomulag varðandi ráðningu og skipan umboðsmann barna er, að því undirritaður best veit, einstakt í íslenskri stjórnsýslu. Umboðsmaður barna er því líklega eina embættið sem sætir slíkri tímatakmörkun. Í athugasemdum við frumvarp til laga um umboðsmann barna sem lagt var fram á 117. löggjafarþingi (veturinn 1993-94) er sagt eftirfarandi um þessa tímatakmörkun:
“Með því að tímabinda skipunartíma er verið að reyna að tryggja að sami einstaklingur gegni starfinu ekki í of langan tíma. Heppilegt er talið að sami einstaklingur gegni embættinu að jafnaði ekki lengur en 10 ár eða tvö skipunartímabil. Embætti umboðsmanns barna kemur til með að mótast af þeim embættismanni sem gegnir því hverju sinni. Þannig má búast við að áherslur í starfi verði mismunandi eftir því hver gegnir því á hverjum tíma og verður að telja það af hinu góða.”
Allt hljómar þetta gott og blessað og mjög skynsamlegt. Sem vekur upp hina augljósu spurningu, af hverju sæta önnur æðstu embætti stjórnsýslunnar ekki sömu takmörkunum? Af hverju gildir t.d. ekki sama tímatakmörkun á embætti ríkisskattstjóra, ríkislögreglustjóra, seðlabankastjóra, ríkislögmann, veiðimálastjóra, yfirdýralækni, forstjóra Landhelgisgæslunnar, forstjóra Hafrannsóknarstofnunnar, hæstarréttardómara, biskup Íslands, ríkissáttasemjara, forstjóra Tryggingastofnunnar, embætti landlæknis, ferðamálastjóra, Byggðastofnun, Iðntæknistofnun, Orkustofnun, Fjármálaeftirlitið, Nýsköpunarsjóð, Landmælingar og Veðurstofu Íslands, svo nokkur dæmi séu tekin?
Á það ekki við um flest, ef ekki öll þessi æðstu embætti og stöður að þau “mótast af þeim embættismanni sem gegnir því hverju sinni”? Mætti ekki því að sama skapi og með sömu rökum segja að sambærileg tímatakmörkun og er á embætti umboðsmanns barna á önnur æðstu embætti og stöður yrði “af hinu góða”? Einkum í ljósi þess að hið sama hlýtur að eiga við um þessi embætti og stöður “að áherslur í starfi verði mismunandi eftir því hver gegnir því á hverjum tíma.”
--------------------------
M.a. í ljósi atburða undangenginna vikna má velta því fyrir sér hvort ekki myndi verða meiri sátt um skipanir í embætti af þessu tagi ef þau væru bundin sambærilegum tímatakmörkum að lögum og embætti umboðsmanns barna.
Dagblöðin: Twilight zone?
Hér fyrir langa löngu horfði ég á þættina Twilight zone. Voru þeir þeir dulúðlegir og gerðist þar ýmislegt á mörkum hins yfirnáttúrulega.
Að fletta dagblöðum dagsins í morgun var eins og að vera orðinn þátttakandi í einum slíkum þætti. Eftir á að hyggja byrjaði þátturinn í gær, en þá var ég ennþá grunlaus.
Þáttur þessi er um hvernig þrjú dagblöð, sem eiga að gefa þér til kynna að þú getir lesið þrjú mismunandi sjónarhorn á atburði líðandi stundar, eru í raun eitt og sama blaðið. Í gær birtist þetta í því að þau birtu öll sama leiðarann. Tveir svo að segja alveg eins (Morgunblaðið og 24 stundir) en sá þriðji með smá bragðbreitingum til að villa áhorfandanum sýn.
Veita okkur falska öryggiskennd!
Í dag dýpkar hins vegar plottið. Öll birta þau nokkurn veginn sama viðtalið við nýja borgarstjórann. Tilbrigðin á milli þeirra er hins vegar ekki nægileg til þess að við Twilight Zone aðdáendur látum gabbast.
Tökum dæmi:
Morgunblaðið:
“Nýi borgarstjórinn tekur innilega í höndina á blaðamanni og vísar honum inn á skrifstofu sína.”
24 stundir:
“Blaðamaður hitti Ólaf á skrifstofu hans daginn eftir og spurði eftir að hafa tekið í hönd borgarstjóra...”
Fréttablaðið:
“Hann tekur þéttingsfast í hönd blaðamanns en lítur svo um á skrifstofunni.”
Það var hérna sem stefið úr Tvilight zone þáttunum fór í gang í bakgrunninum!
Eru yfirnáttúleg öfl að verki? Eða ristir plottið dýpra! Er samsæri í gangi?
Ég bíð spenntur eftir framhaldinu...
...eða eru dagblöðin einfaldlega orðin svona samdauna? Ef þetta er það sem koma skal er varla þörf á þeim öllum þremur, eða hvað?
Að fletta dagblöðum dagsins í morgun var eins og að vera orðinn þátttakandi í einum slíkum þætti. Eftir á að hyggja byrjaði þátturinn í gær, en þá var ég ennþá grunlaus.
Þáttur þessi er um hvernig þrjú dagblöð, sem eiga að gefa þér til kynna að þú getir lesið þrjú mismunandi sjónarhorn á atburði líðandi stundar, eru í raun eitt og sama blaðið. Í gær birtist þetta í því að þau birtu öll sama leiðarann. Tveir svo að segja alveg eins (Morgunblaðið og 24 stundir) en sá þriðji með smá bragðbreitingum til að villa áhorfandanum sýn.
Veita okkur falska öryggiskennd!
Í dag dýpkar hins vegar plottið. Öll birta þau nokkurn veginn sama viðtalið við nýja borgarstjórann. Tilbrigðin á milli þeirra er hins vegar ekki nægileg til þess að við Twilight Zone aðdáendur látum gabbast.
Tökum dæmi:
Morgunblaðið:
“Nýi borgarstjórinn tekur innilega í höndina á blaðamanni og vísar honum inn á skrifstofu sína.”
24 stundir:
“Blaðamaður hitti Ólaf á skrifstofu hans daginn eftir og spurði eftir að hafa tekið í hönd borgarstjóra...”
Fréttablaðið:
“Hann tekur þéttingsfast í hönd blaðamanns en lítur svo um á skrifstofunni.”
Það var hérna sem stefið úr Tvilight zone þáttunum fór í gang í bakgrunninum!
Eru yfirnáttúleg öfl að verki? Eða ristir plottið dýpra! Er samsæri í gangi?
Ég bíð spenntur eftir framhaldinu...
...eða eru dagblöðin einfaldlega orðin svona samdauna? Ef þetta er það sem koma skal er varla þörf á þeim öllum þremur, eða hvað?
föstudagur, 25. janúar 2008
Pereat
Ég er gamall MR-ingur og sótti m.a. tíma í listasögu á sal lærða skólans þar sem sjálfstæðisforvígismenn Íslands “mótmæltu allir” um miðja nítjándu öld. Áður höfðu nemendur skólans hrópað niður rektor skólans, “Pereat, pereat”, í eiginlegri baráttu fyrir félagafrelsi.
Innblásnir voru þessir hlutar sögu lærða skólans, auk annarra, í brjóst allra MR-inga og geri ég ráð fyrir að svo sé enn.
“Vér mótmælum allir” og “Pereat” – gott ef MR-ingar telja sig ekki eiga einskonar sögulegan einkarétt á þessum upphrópunum.
Mér varð hugsað til þessa eftir að lesa leiðara MR-inganna sem ritstýra annars vegar Morgunblaðinu og hins vegar 24 stundum.
Í báðum tilfellum gagnrýna þeir mótmælin sem fram fóru í og við ráðhúsið í gær. Morgunblaðið talar um skrílslæti og vanvirðu við lýðræðislega stjórnarhætti. 24 stundir talar sömuleiðis um skrílslæti en toppar Morgunblaðið og segir að mótmælendur hafi framið lögbrot.
Gott og vel.
Það liggur þá fyrir að ráðsettum ritstjórum ráðstjórnarritanna var misboðið þegar fólk nýtti sér lýðræðislegan rétt sinn til mótmæla.
Þeim var misboðið því mótmæli eiga að fara að ákveðnum mörkum, og ekki lengra. Eða eins og segir í leiðara 24 stunda: “Þeir hefðu getað borið mótmælaspjöld eða bara bloggað eða skrifað blaðagrein þegar þeir komu heim.”
En hvað gerðist? Fundurinn tafðist um klukktíma, hróp voru gerð að mönnum og ýmsum var heitt í hamsi. Sumum fullheitt og viðurkenni ég að sjálfum fannst mér á köflum fulllangt gengið.
Og seint verður sagt að smekklaus hróp eins og “Þú ert engin hel... f....ing borgarstjóri!” nái sama skáldlega áhrifamættinum og “Pereat”. Slík ósmekklegheit dæma sig sjálf.
En...
Enginn var laminn. Engar skemmdir voru unnar. Mótmælendur fóru í friði eftir að fundur hafði tafist í u.þ.b. klukkutíma. Í engu var þetta sambærilegt við nýleg mótmæli erlendis, s.s. gegn niðurrifi ungdómshússins á Norðurbrú í Kaupmannahöfn, eða gegn fundi alþjóðaviðskiptastofnunarinnar í Seattle um árið.
Þetta var ekki einu sinni sambærilegt við sum þau stóriðjumótmæli sem fram hafa farið hér heima með hlekkjum og skemmdum.
Þegar að um þúsund manns koma saman í mótmælaskyni, sama hvort þau eru sjálfsprottin eða til þeirra boðað, má alltaf búast við að eitthvað fari úr böndum. Atburðir gærdagsins voru þrátt fyrir allt tiltölulega hófstilltir, þó sumt hafi orkað þar tvímælis. Íslenskt lýðræði hlaut engan skaða af og ekki er þörf á viðvarandi lögregluvakt við ráðhúsið, hvað þá við heimili aðalpersónanna.
Mótmæli af þessu tagi eru hins vegar alltaf tvíbent og vissulega má setja spurningamerki við hlutverk áhrifamanna innan fráfarandi meirihluta í því að hvetja mótmælendur áfram, rétt eins og stórhneykslan þeirra sem voru að taka við var ekki alveg í samræmi við tilefnið.
Það breytir þó ekki því að við íslendingar getum prísað okkur þokkalega sæla ef þetta eru mestu mótmælin sem við eigum von á. Í engu jafn sögulega mikilvægt og “Vér mótmælum allir” eða eftirminnilegt og “Pereat.” Fyrir gamla MR-inga var þetta kannski frekar pínu kjánalegt í sögulegum samanburði, en íslenskt lýðræði lifir áfram óskaddað.
Innblásnir voru þessir hlutar sögu lærða skólans, auk annarra, í brjóst allra MR-inga og geri ég ráð fyrir að svo sé enn.
“Vér mótmælum allir” og “Pereat” – gott ef MR-ingar telja sig ekki eiga einskonar sögulegan einkarétt á þessum upphrópunum.
Mér varð hugsað til þessa eftir að lesa leiðara MR-inganna sem ritstýra annars vegar Morgunblaðinu og hins vegar 24 stundum.
Í báðum tilfellum gagnrýna þeir mótmælin sem fram fóru í og við ráðhúsið í gær. Morgunblaðið talar um skrílslæti og vanvirðu við lýðræðislega stjórnarhætti. 24 stundir talar sömuleiðis um skrílslæti en toppar Morgunblaðið og segir að mótmælendur hafi framið lögbrot.
Gott og vel.
Það liggur þá fyrir að ráðsettum ritstjórum ráðstjórnarritanna var misboðið þegar fólk nýtti sér lýðræðislegan rétt sinn til mótmæla.
Þeim var misboðið því mótmæli eiga að fara að ákveðnum mörkum, og ekki lengra. Eða eins og segir í leiðara 24 stunda: “Þeir hefðu getað borið mótmælaspjöld eða bara bloggað eða skrifað blaðagrein þegar þeir komu heim.”
En hvað gerðist? Fundurinn tafðist um klukktíma, hróp voru gerð að mönnum og ýmsum var heitt í hamsi. Sumum fullheitt og viðurkenni ég að sjálfum fannst mér á köflum fulllangt gengið.
Og seint verður sagt að smekklaus hróp eins og “Þú ert engin hel... f....ing borgarstjóri!” nái sama skáldlega áhrifamættinum og “Pereat”. Slík ósmekklegheit dæma sig sjálf.
En...
Enginn var laminn. Engar skemmdir voru unnar. Mótmælendur fóru í friði eftir að fundur hafði tafist í u.þ.b. klukkutíma. Í engu var þetta sambærilegt við nýleg mótmæli erlendis, s.s. gegn niðurrifi ungdómshússins á Norðurbrú í Kaupmannahöfn, eða gegn fundi alþjóðaviðskiptastofnunarinnar í Seattle um árið.
Þetta var ekki einu sinni sambærilegt við sum þau stóriðjumótmæli sem fram hafa farið hér heima með hlekkjum og skemmdum.
Þegar að um þúsund manns koma saman í mótmælaskyni, sama hvort þau eru sjálfsprottin eða til þeirra boðað, má alltaf búast við að eitthvað fari úr böndum. Atburðir gærdagsins voru þrátt fyrir allt tiltölulega hófstilltir, þó sumt hafi orkað þar tvímælis. Íslenskt lýðræði hlaut engan skaða af og ekki er þörf á viðvarandi lögregluvakt við ráðhúsið, hvað þá við heimili aðalpersónanna.
Mótmæli af þessu tagi eru hins vegar alltaf tvíbent og vissulega má setja spurningamerki við hlutverk áhrifamanna innan fráfarandi meirihluta í því að hvetja mótmælendur áfram, rétt eins og stórhneykslan þeirra sem voru að taka við var ekki alveg í samræmi við tilefnið.
Það breytir þó ekki því að við íslendingar getum prísað okkur þokkalega sæla ef þetta eru mestu mótmælin sem við eigum von á. Í engu jafn sögulega mikilvægt og “Vér mótmælum allir” eða eftirminnilegt og “Pereat.” Fyrir gamla MR-inga var þetta kannski frekar pínu kjánalegt í sögulegum samanburði, en íslenskt lýðræði lifir áfram óskaddað.
mánudagur, 21. janúar 2008
Kaupþing: enn er von...
Í Fréttablaðinu sl. sunnudag var boðið upp á nýjan pólitískan dúet í þætti sem kallaður er “Bitbein” þar sem persónur og leikendur eru annars vegar Valgerður Sverrisdóttir, varaformaður Framsóknarflokksins, og hins vegar Árni Páll Árnason, þingmaður Samfylkingarinnar.
Þátturinn fór vel af stað. Ekki varð þó umfjöllunarefnið mikið bitbein þeirra í millum í þessari fyrstu tilraun. Árni Páll reið á vaðið og spurði: “Á að breyta reglum um heimildir fyrirtækja til að gera upp í erlendri mynt?”
Í stuttu máli voru þau hjartanlega sammála. Bæði komust þau að þeirri niðurstöðu að engin ástæða væri til að hindra fyrirtæki í því að taka upp aðra starfrækslumynt en krónu ef þau þess óska. Bæði voru sammála um það að ef núverandi lög og reglur væru einhver hindrun í þeim efnum bæri að skýra eða breyta þeim á þann hátt að gera fyrirtækjunum auðveldar fyrir.
Málið var einnig stuttlega rætt í Silfrinu sl. sunnudag og þar tók Þórlindur Kjartansson, formaður SUS, undir það að engin ástæða væri til þess að hindra fyrirtæki í því að nota þá starfrækslumynt sem þeim sýndist. Annað væri í andstöðu við viðskipta- og athafnafrelsi
Þótt Þórlindur sitji ekki á þingi má fastlega reikna með að hann eigi sér a.m.k. einhverja skoðanabræður í þingflokki Sjálfstæðisflokksins. Vandalítið ætti þannig að vera að ná fram vænum þingmeirihluta til þess að breyta núverandi lögum um ársreikninga þannig að óþarfa sjálfskapaðar tæknilegar viðskiptahindranir standi ekki íslenskum fyrirtækjum fyrir þrifum í þeirra vexti og útrás.
Fyrir Kaupþing þýðir þetta að enn er von...
Þátturinn fór vel af stað. Ekki varð þó umfjöllunarefnið mikið bitbein þeirra í millum í þessari fyrstu tilraun. Árni Páll reið á vaðið og spurði: “Á að breyta reglum um heimildir fyrirtækja til að gera upp í erlendri mynt?”
Í stuttu máli voru þau hjartanlega sammála. Bæði komust þau að þeirri niðurstöðu að engin ástæða væri til að hindra fyrirtæki í því að taka upp aðra starfrækslumynt en krónu ef þau þess óska. Bæði voru sammála um það að ef núverandi lög og reglur væru einhver hindrun í þeim efnum bæri að skýra eða breyta þeim á þann hátt að gera fyrirtækjunum auðveldar fyrir.
Málið var einnig stuttlega rætt í Silfrinu sl. sunnudag og þar tók Þórlindur Kjartansson, formaður SUS, undir það að engin ástæða væri til þess að hindra fyrirtæki í því að nota þá starfrækslumynt sem þeim sýndist. Annað væri í andstöðu við viðskipta- og athafnafrelsi
Þótt Þórlindur sitji ekki á þingi má fastlega reikna með að hann eigi sér a.m.k. einhverja skoðanabræður í þingflokki Sjálfstæðisflokksins. Vandalítið ætti þannig að vera að ná fram vænum þingmeirihluta til þess að breyta núverandi lögum um ársreikninga þannig að óþarfa sjálfskapaðar tæknilegar viðskiptahindranir standi ekki íslenskum fyrirtækjum fyrir þrifum í þeirra vexti og útrás.
Fyrir Kaupþing þýðir þetta að enn er von...
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)